CEYHAN TİCARET ODASI'NDA SATRANÇ BAŞLADI! Ersin Sucu Yazdı...

Ceyhan Ticaret Odası seçimleri yaklaşmıyor Adeta sürüncemede ilerliyor. Kime sorsanız farklı bir tarih söylüyor.

Birine göre 3 Ekim…

Birine göre Ekim ayının son haftası…

Bir başkasına göre ise seçimler altı ay daha uzatılacak.

İşin ilginç tarafı ise tarihten çok herkesin yaptığı hesap. Çünkü seçim tarihi değiştikçe hesap makinesi de değişiyor. 3 Ekim olursa bazı adayların oy hesabı başka…

Altı ay uzarsa başka…

Yani mesele seçim değil…

Mesele, "Ben hangi tarihte daha rahat kazanırım?" hesabı.

Anlayacağınız Ceyhan'da takvim yaprakları değil, adayların stratejileri değişiyor.

Kimisi gün sayıyor…

Kimisi dua ediyor…

Kimisi de seçim ertelensin diye içinden "Amin" çekiyor. Bir de meslek komiteleri meselesi var.

İlk hesap iki kişilik listeler üzerine kurulmuştu. Şimdi oy sayıları değişince hesaplar yeniden yapılıyor. Artık üç kişilik yarışlar konuşuluyor.

İşte tam da burada en dikkat çeken grup...

11. Taşımacılık Meslek Grubu.

Bir tarafta Ticaret Odası Başkan Adayı Ayhan Apak… Diğer tarafta önceki seçimlerde aynı yolda yürüdüğü Ahmet Gümüş.

İkisi de güçlü.

İkisi de kendi grubundan çıkacağına inanıyor.

İkisi de "Ben kazandım." diyor.

Ama matematik bazen siyasetten daha acımasızdır. İki güçlü isim aynı kulvarda yürüdüğünde bazen kazanan olmaz…

Kaybeden olur.

Bu yüzden Ceyhan'da birçok kişi aynı cümleyi kuruyor:

"Birleşseler bu işi rahat alırlar."

Masalarda bu ihtimal konuşuluyor.

Çay bardakları boşalıyor…

Hesap defterleri açılıyor…

Telefonlar susmuyor.

Ama sonunda karar yine iki ismin olacak.

Ya birlikte kazanmayı seçecekler…

Ya da biri diğerine seçim gecesi başarı dileyecek. Siyasette en pahalı kelime "Keşke"dir.

Bakalım bu seçim gecesi o kelimeyi kim kullanacak? Bir başka kulis ise Ercan Tosun cephesinde.

Konuşulanlara göre bazı isimler Tosun'u da farklı bir denklemin içine çekmek istemiş. Ancak Tosun'un buna sıcak bakmadığı söyleniyor. Geçtiğimiz seçimde birlikte yürüdüğü ekiple devam edeceğini ifade ettiği konuşuluyor.

Şimdilerde ise biraz dinleniyor.

Önce Kıbrıs…

Şimdi Rusya…

Şaka yollu söyleyenler var:

"Adam tatilde değil, seçmen arıyor."

İşin mizahı bir yana...

Ercan Tosun bu seçimin en çok konuşulacak isimlerinden biri olacak gibi duruyor.

Kazanır mı…

Kaybeder mi…

Bunu sandık gösterecek.

Ama şurası kesin…

Seçim bittikten sonra da uzun süre konuşulacak isimlerden biri olacak.

Gelelim Perşembe günü yapılan toplantıya...

Doğrusunu söylemek gerekirse… Ben seçim kararı çıkmasını bekliyordum. Çıkmadı.

Ama anladığım kadarıyla benim adım çıktı. Ceyhan'ın ekonomisi…

Esnafın geleceği…

Yatırım…

Üretim…

İhracat…

Gençlerin istihdamı…

Bunların konuşulmasını bekleyenler yine bekledi.

Çünkü bazılarına göre daha önemli meseleler vardı. Kimin, Ersin Sucu'nun hazırladığı "Düğüm" dizisine ne kadar destek verdiği...

Kim ne söylemiş...

Kim ne demiş...

Kim kime kırılmış...

Memleketin geleceği bekleyebilir ama dedikodu bekleyemez anlayacağınız. İnsan bazen üzülüyor. Çünkü Ticaret Odası dediğiniz yer dedikodu masası değil…

Ceyhan'ın geleceğinin konuşulduğu yer olmalı. Ben yıllardır aynı şeyi söylüyorum. Orada oturacak insanların tek bir görevi vardır.

Ceyhan'a hizmet etmek.

Gerisi hikâyedir.

Koltuğa yaslanıp seçim kazandım havasıyla ayak ayak üstüne atmak kolaydır.

Zor olan…

O koltuğun hakkını vermektir. Bugün konuşan çok. Üreten az. Ahkâm kesen çok. Sorumluluk alan az.

Toplantıya yıllarca uğramayanların bugün memleket kurtarıyormuş gibi konuşmasını ise Ceyhanlı zaten görüyor.

Sandık günü herkes hak ettiği cevabı alacaktır.

Bir başka konu…

Şeref Can.

Yıllardır "Bu memlekete abi lazım." diyordu. O gün bu sözü farklı anlayanlar vardı. Bugün ise neden söylediğini daha iyi anlayanlar çoğaldı. Çünkü bazen bir kurumu yönetmekten daha zoru…

İnsan yönetmektir.

Boş konuşan bitmez. Kendini makamdan büyük gören bitmez. İş üretmeden sadece konuşan da bitmez. Ama Ceyhan bunların hiçbirini hak etmiyor.

Benim derdim kişiler değil.

Benim derdim Ceyhan.

Kim seçilirse seçilsin…

Yeter ki liyakat kazansın.

Yeter ki bu odanın kapısından içeri giren herkes "Bugün Ceyhan için ne yaptım?" sorusunu kendine sorsun.

Çünkü bu şehir kişisel hesaplardan çok yoruldu.

Dedikodudan yoruldu.

Küçük hesaplardan yoruldu.

Artık büyük düşünen insanlara ihtiyacı var.

Son sözüm de şu olsun...

Seçimler gelir geçer. İsimler değişir. Makamlar değişir. Ama geriye bırakılan iz değişmez. Kimisi koltuğunu hatırlatır…

Kimisi eserini.

Tercih onların.

Takdir ise her zaman olduğu gibi Ceyhanlıların...