Ceyhan Ticaret Odası Başkanı Şeref Can Ne Yaptı Ki (!)

Ceyhan’da bir klasik vardır: Yapılanı sahiplenmek, yapılmayanı unutturmak. Bu geleneğin son temsilcilerinden biri de hiç şüphesiz Şeref Can. Öyle ki insan sormadan edemiyor: Şeref Can ne yaptı ki?

Hükümetin getirdiği yatırımlar bir bakmışsınız onun hanesine yazılmış. Organize Sanayi Bölgesi’nde taş üstüne taş konmuşsa, anlatıya göre sanki ilk harcı o karıştırmış. Elektrik gelmiş, su akmış, fabrika açılmış… Ama perde arkasında hep aynı cümle yankılanmış: “Ben yaptım.”

Peki ya perde önü?

Üç dönemdir Ticaret Odası başkanlığı koltuğunda oturan bir isim. Her seçim öncesi aynı senaryo: “Bu son dönemim.” Sonra bir bakmışsınız, yine aday. Yine vaatler. Yine umut dağıtımı. Ve yine aynı sonuç: Koltuk sabit, sözler uçucu.

Siyasetin en eski taktiklerinden biri olan “algı yönetimi” ise adeta ustalık eseri. Kaybederse ne mi olacakmış? “Adana–Ceyhan otoyolundan gider gelirim, Ceyhan’la işim olmaz.”  

Ne kadar iddialı, ne kadar mesafeli, ne kadar… düşündürücü.

Bu arada esnaf mı?  

Can çekişiyor.  

İşsiz mi?  

Artıyor.  

Yatırımcı mı?  

Yolunu değiştirmiş.

Ama anlatıya bakarsanız, Ceyhan altın çağını yaşıyor. Hatta öyle bir kalkınma ki, gören yok ama hisseden de yok.

İşin bir diğer boyutu ise “yakın çevre siyaseti.” İddialar o ki; destekleyen kazanıyor, desteklemeyen oyun dışı kalıyor. Paylaşılan sadece başarı hikâyeleri değil, aynı zamanda pastanın dilimleri.

Devletin sahadaki temsilcileri çalışıyor, projeler ilerliyor, yatırımlar geliyor… Ama sonra birileri çıkıp bu emeğin üzerine imzasını atıyor. Hatta yetmiyor, bu düzeni sorgulayanlara karşı da refleks geliştiriliyor.

Seçimden seçime hatırlanan üyeler, seçimden sonra unutulan ziyaretler… Bu döngü artık Ceyhanlı için sürpriz değil, alışkanlık.

Ve en ilginç cümlelerden biri:  

“Ceyhan için bedel ödedim.”

Peki hangi bedel?  

Neden ödendi?  

Ve en önemlisi… Bu bedelin karşılığında Ceyhan ne kazandı?

İşte asıl soru burada başlıyor.

Çünkü ortada anlatılan büyük başarı hikâyeleri var, ama sokakta karşılığı yok.  

Anlatılan kalkınma var, ama hissedilen yok.  

Sahiplenilen projeler var, ama gerçek sahipleri başka.

Sonuç mu?

Ceyhan için çok şey yapıldığı söyleniyor.  

Ama Ceyhan hâlâ aynı yerde duruyor.

Belki de artık şu soruyu daha yüksek sesle sormanın zamanı gelmiştir:

Şeref Can gerçekten ne yaptı ki?